...บ่อยครั้งที่มักจะได้ยินว่าเราไม่รู้จะบอกเค้ายังง ัยเพราะเราเป็นแค่เพื่อน
แต่ความจริงแล้ว คุณเป็นตั้งเพื่อน...ต่างหาก

...โลกไม่เคยทำให้มนุษย์สมบูรณ์แบบเพื่อเผื่อเนื้อที่ให้คุณได้มีโอกาสแสวงหา
แต่โลกทำให้มนุษย์มีความเหงาเพื่อให้มนุษย์แสวงหาความรักและมอบความรัก
และได้รู้ว่า...การมีเพื่อนทำให้โลกไม่เงียบเหงาจนเกินไป

...ในแต่ละวัน... ให้เริ่มต้นวันด้วยการยิ้ม
ไม่ว่าเรื่องที่จะทำให้ยิ้มได้ในแต่เช้านั้นจะมีไม่กี่เรื่อง
...ในแต่ละวัน... ให้นึกขอบคุณอะไรก็ตามที่ดีต่อเราวันละ 1 อย่าง หรือ 1 คน
...ในแต่ละวัน... ให้จบทุกอย่างที่เป็นปัญหาไว้ที่ทำงานไม่ต้องแบกกลับมาที่บ้าน
...ในแต่ละวัน ... ให้ทำความรู้จักผู้คนเพิ่มขึ้นอย่างน้อยวันละ 1 คน
และอย่าลืมรักษาคนรู้จัก ให้อยู่กับเราได้นานๆ
ก่อนที่วันนี้คุณจะทำความรู้จ ักกับผู้คนใหม่ๆ
...จงสำรวจตัวเองว่าได้ทำใครหล่นหายไปจากชีวิตหรือเปล่า

หากวันนี้เหลือเพียงวันสุดท้าย รักแค่ไหน...ได้ทันบอกเธอหรือยัง
หากว่าพรุ่งนี้สายเกินไปทุกอย่าง เราและเขา...ดีต่อกันพอไหม
และถ้าเกิดว่า 24 ชั่วโมงต่อจากนี้คือวันสุดท ้ายของคุณจริงๆ
มันเพียงพอกับสิ่งที่คุณอยากจะทำมั้ย ?

...เงินไม่ใช่พระเจ้า แต่ทำให้เรามีทางเลือกมากขึ้น
เมื่อเงินทองเป็นเจ้าของเวลาไปซะหมด
แล้วเมื่อไหร่คุณจะเป็นเจ ้าของเวลาบ้าง

มีสติ-สตางค์อยู่ก็ปลีกเวลาไปใช ้บ้าง
อีกหน่อยไม่มีสติต่อให้มีสตางค์ก็สายไปซะแล้ว

เวลาที่เรารักใคร ..เราจะรู้สึกตัวเล็กเหลือเกิน
เวลาที่ใครรักเรา ..เราจะรู้สึกตัวใหญ่เหลือเกิน
แต่ถ้าเราเจอคนที่รักกัน ..เราจะผลัดกันตัวใหญ่ตัวเล็ก

...มีชายหนุ่มผู้หนึ่งเข้ารับการบำบัดยาเสพติด ถามผู้คุมว่า
หลังจากผ่านการบำบัดแล้ว อีกนานแค่ไหนจึงจะออกเดทได้
ผู้คุมจึงแนะนำว่า... หลังจากออกจากที่นี่แล้ว
ปีแรกให้ซื้อต้นไม้มาปลูก..ด ูแลมันให้ดีๆ
ปีต่อไปให้หาสุนัขมาเลี้ยง
หลังจากนั้นถ้าต้นไม้และสุนัขไม ่ตาย ก็แสดงว่าเริ่มมีความรักได้แล้ว

...เราคือคนสำคัญเหลือเกินคนหนึ ่งของครอบครัว
แต่ต้องไปเป็นคนที่ไม่ค่อยมีคุณค่าของใครก็ไม่รู้
ที่เราเชื่อมาตลอดว่าเขาสำคัญ... เพื่ออะไร

มองความเป็นจริงให้ลึกซึ้ง จะเห็นสิ่งซึ่งเคยมองข้าม

ในเมื่อชีวิตเป็นของเรา
...เราก็ต้องเลือกเล่นตามบทที่เราเป็นคนเขียนเอง
ในเมื่อชีวิตเป็นของเรา
...เราก็ต้องได้เป็นตัวเอกในแบบที่เราเลือกเอง
ในเมื่อชีวิตเป็นของเรา
...จะมีใครอีกเล่าที่จะรู้จักเราไปได้ดีมากกว่าตัวของเราเอง
ในเมื่อชีวิตเป็นของเรา
...จงอย่ากลัวที่จะทำความรู้จักกับตัวเอง
...จงอย่ากลัวที่จะเลือกทำแต่ในสิ่งที่ตัวเองชอบและถนัด
...จงอย่ากลัวที่จะคิดต่างจากคนอื่น
...จงอย่ากลัวถ้าจะต้องเป็นคนดื้อบ้าง
...เราเดินตามคนอื่น ในทุกวันของชีวิตไม่ได้หรอก
...เพราะมันไม่สนุก และไม่สร้างสรรค์

ถ้าโลกนี้คือละครโรงใหญ่ บทที่เราเล่นคือบทที่เราเลือกเล่นเอง คนแสดงคือตัวของเราเอง

อย่ากลัวที่จะฝัน อย่างลังเลที่จะเริ่มต้น ริเริ่มสร้างสรรค์ทุกสิ่งรอบตัวจากพลังข้างในของตัวเราเอง จากพรสวรรค์ของเราเอง เลือกที่จะทำและอยู่กับสิ่งที่รัก

ชีวิตออกแบบได้
เริ่มต้นจากหัวใจด้วยตัวของเราเอง
เริ่มต้นจากหัวใจสร้างสรรค์ของตัวเอง
โลกนี้ต้องการคนแบบนั้น
"คนเข้มแข็งที่สร้างสรรค์"

จาก "A New You เดินหมากต้องคิดต่าง" ต้นกล้า นัยน